Irena Kowalska-Wuttke ps. Irka
Irka urodziła się 21 maja 1920 roku w Płocku, a zmarła 24 września 1944 w Warszawie.
Była uczennicą Gimnazjum im.Królowej Jadwigi. W 1938 roku rozpoczęła studia na Wydziale Elektrotechnicznym Politechniki Warszawskiej.
Przed wybuchem wojny była harcerką w 14 Warszawskiej Żeńskiej Drużynie Harcerskiej „Błękitna Czternastka”, pełniąc w niej funkcję zastępowej, a później przybocznej. Została podharcmistrzynią.
Podczas okupacji niemieckiej działała w konspiracji. Była łączniczką, radiotelefonistką i sanitariuszką. Jako kurier Armii Krajowej jeździła pod koniec 1942 roku do Wilna i Lwowa wywiązując się ze swoich obowiązków. W czerwcu tego samego roku została aresztowana przez Gestapo w związku ze zdjęciem flagi z niemieckiego szpitala- za co została uwięziona na Pawiaku.
Walczyła w 3 kompanii „Giewont” Batalionu Zośka. W marcu 1944 została Komendantką dziewcząt w nowych Grupach Szturmowych. Wchodziła w skład Organizacji Małego Sabotażu „Wawer”.
5 września 1944 w piwnicy kamienicy przy Hożej 15 poślubiła Jana Wuttke. Ślubu udzielił im zaprzyjaźniony ksiądz- Józef Warszawski. Wkrótce wraz z nim znalazła się na Czerniakowie i została przyjęta do kompanii Rudy batalionu Zośka. 23 września w rejonie ul. Wilanowskiej została wzięta do niewoli przez hitlerowców. Rozstrzelali ją dnia następnego – 24 września na Woli (najprawdopodobniej w podziemiach kościoła św. Wojciecha przy ul. Wolskiej). Miała 24 lata. Jej ciała nigdy nie odnaleziono. Symboliczna mogiła znajduje się w kwaterze żołnierzy batalionu Zośka na Wojskowych Powązkach w Warszawie. W tym samym grobie pochowano jej siostrę – sanitariuszkę Marię Kowalską „Marynę”.
Jej mąż, Jan Wuttke ps. Czarny Jaś, zginął 19 września 1944 przy ul. Wilanowskiej.